Beste ,
Ik hoop dat deze mail je op een rustig moment bereikt. Misschien met een kop thee, of juist midden in een chaotische dag. Hoe dan ook: ik wilde even stilstaan bij iets wat ik heel vaak hoor in sessies (en eerlijk gezegd ook bij mezelf herken).
Jij bent zelfzorg waard – gewoon omdat je er bent.
Er zit bij zoveel mensen een stille overtuiging diep vanbinnen:
“Ik mag pas trots zijn als ik iets groots heb afgerond.”
“Of als iemand anders zegt: wauw, goed gedaan.”
Daardoor ligt de lat altijd hoog. Pas na presteren komt rust. Pas na goedkeuring mag je jezelf een schouderklopje geven.
Maar… wat als die lat eigenlijk helemaal niet zo hoog hoeft te liggen?
Want juist in die ogenschijnlijk ‘minder productieve’ momenten gebeuren er vaak de mooiste dingen:
Een rustige wandeling → plots een nieuw idee dat blijft hangen
Een dutje zonder schuldgevoel → je wordt wakker met meer helderheid
Even quality time met jezelf (of een sessie bij mij) → een inzicht dat je perspectief kantelt
Die kleine zelfzorg-momenten zijn geen luxe of uitstelgedrag.
Ze komen recht uit jouw eigen diepe wijsheid. Ze brengen je terug in flow. En achteraf mag je supertrots terugkijken op alles wat je hebt bereikt – óók als het voor de buitenwereld onbenullig lijkt.
Voor jou kan het net dat ene twinkeltje ✨ zijn dat je hele dag verandert.
Een klein reflectie-vraagje voor jou vandaag:
Wat was voor jou recent zo’n ‘klein’ zelfzorg-moment waar je stiekem best trots op bent? (Ook al leek het misschien niets bijzonders.)
❤️
Als je merkt dat je meer ruimte wilt maken voor dit soort momenten, maar het lukt niet alleen… weet dat ik er ben. Een sessie kan precies dat duwtje zijn om die eigen wijsheid weer luider te laten spreken.
Lieve groet en een dikke virtuele knuffel,
Nadine
natureflex.be
P.S. Als je dit waardevol vond, stuur ‘m gerust door naar iemand die het ook kan gebruiken. Kleine daden van zorg verspreiden zich zo mooi
